Projekcja pojmowana jako dążenie do realizacji jednostki w kulturze bierze się z energii jaką jednostka gromadzi w sobie. Energia staje się motorem projekcji kultury układając się w pewien kod, który jest systemem umownych znaków, skrótów i nazw używanych do przekazu informacji według ustalonego klucza.
W swoim przekonaniu Józef Bańka za najstarszy kod w porozumiewaniu się ludzi uważa strach. Twierdzi on, iż strach jest ucieczka przed innymi i zamykaniem się jednostki w obrębie granic, chronionych murami, zamkami i przeszkodami. Strach stał się najsilniejszym kodem kultury i takim pozostał do dzisiejszych czasów, zmieniając tylko swoje oblicze. W czasach nowożytnych na pierwszy plan wysunęła się praca stając się nową siłą napędową kultury. Praca była wynikiem podporządkowania się człowieka obowiązkom oraz prawu. W kulturach nowoczesnych na pierwszy plan wysunął się rozum i w związku z tym kultura nowoczesna coraz częściej ulega analitycznemu rozumowi, ceni informację naukową i od nich uzależnia cały rozwój ludzkości. Główne źródło wartości usytuowane zostało w człowieku, a przede wszystkim w jego rozumie. Człowiek stał się miara wszystkich rzeczy, natomiast rzeczy te zostały sprowadzone do właściwej miary, wobec tego tła czasowe i przestrzenne zostały skrócone do minimum.
Współistnienie aktywności człowieka z jego wytworem występuje z myśleniem o przedmiocie identyfikacji kulturowej, w której sam przedmiot traci cechy obiektywne, a staje się korelatem kultury. J. Bańka wyraża przekonanie, iż „Projekcja uzyskuje w historii swoje różnorakie dopełnienie przez nastawienie za każdym razem na coś innego, a więc przez identyfikację z czymś co nadaje wieloraki sens uruchomieniu samej projekcji, samemu działaniu.” [Pod redakcją Józefa Bańki: Wartości i ich funkcje w kształtowaniu cywilizacji globalnej, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2004r., s.10] Projekcja jest nastawiona na jakiś określony cel, który jest szczególnie ważny dla jednostki i społeczeństwa. Jednym z ważniejszych takich celów jest dążenie przez człowieka zarówno do własnego szczęścia jak i szczęścia swoich bliskich.
Dążenie to może być urzeczywistnione nawet za cenę odrzucenia akceptowanych przez niego wartości ideologicznych czy religijnych. Zjawisko jakie teraz otacza człowieka zmusza go do innego spojrzenia na rzeczywistość i zostaje wpisane w nową definicje humanizmu.
Józef Bańka twierdzi, iż łup jest przedmiotem identyfikacji w cywilizacji opartej na strachu. Łup stał się dopełnieniem strachu od strony obiektywnej. Strach w jego przekonaniu wypełniał całego człowieka pierwotnego, tak zdobywcę jak i pokonanego. W ten sposób doszło do narodzenia cywilizacji diatymicznej obracającej się na osi strachu i łupu. W kulturach nowożytnych natomiast przedmiotem identyfikacji opartej na pracy stał się zysk. W tej kulturze praca wypełniała całego człowieka tak zleceniodawcę jak i wykonawcę. Cywilizację tą określa się jako diafoniczną, kręcącą się wokół osi pracy i zysku. Taki typ myślenia został zdominowany w Europie, w której zaczęła się pogoń za zyskiem oraz za rozwojem gospodarczym. W życiu rozwojowym Europy coraz częściej można było odczuć dominację kultury zysku i przedsiębiorczości, techniki i pieniądza, a miejsce moralności i etyki zastąpiła polityka. Na dalszy plan zeszły wartości duchowe, a wartości materialne zastąpione zostały twardą ekonomiką. J. Bańka wyraża tu pogląd, iż „Był to zapewne zwrot w pojmowaniu istoty humanizmu, moralności i etyki w nowym, materialnym – a także geograficznym – wymiarze. Dawne pojęcie transcendentalności , które łączyło człowieka z Bogiem, zostało zastąpione pojęciem „kolonialności”, które łączyło metropolie z zamorskimi posiadłościami.” [J. Bańka: Eurorecentywizm czyli droga Europy do wspólnotowej teraźniejszości narodów, Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 2002r. s.48
] W kulturze nowoczesnej przedmiotem identyfikacji cywilizacji opartej na informacji stała się godność. Nadrzędnym założeniem państwa i jednostki stało się upodmiotowienie człowieka. Cywilizację ta określa się jako eutyfroniczną w której równoważy się element froniczny (rozum) z tymicznym (godnością).
W najnowszych dziejach ludzkości można przyjmuje oficjalne stanowisko mające ku zaskoczeniu wielki humanistyczny charakter, a swój dalszy rozwój opiera na moralności, wielkich ideach i na wspólnych dobrach.
Przykłady takiego stanowiska można dostrzec w rozmaitych traktatach postanowieniach oraz w działalności organizacji charytatywnych pomagających ludziom poszkodowanym przez współczesna cywilizację. Według Józefa Bańki jest to niewątpliwe, że „(…) w człowieku pozostał wspólny ślad sumienia indywidualnego, które jest jedyną z niewielu pocieszających informacji”. [J. Bańka Eurorecentywizm czyli droga Europy do wspólnotowej teraźniejszości narodów, cyt. wyd., s.52]
Wiele gotowych prac z zakresu kulturoznawstwa znajdziecie w serwisie gotowe prace z kulturoznawstwa. Różnorodne tematy prac - doskonała inspiracja do napisania własnej pracy.