Wnioski z badań kończą etap badań własnych pracy. Podsumowując sposoby zaspokajania potrzeb informacyjnych, trzeba zwrócić uwagę na olbrzymie znaczenie dla kierowców źródeł informacyjnych. Dzięki pozytywnym walorom tych źródeł badani kierowcy są w stanie zaspokoić swoje niedobory informacyjne. Według badanych kierowców do „najlepszych” i najczęściej wykorzystywanych źródeł można zaliczyć: codzienną prasę, stacje i programy telewizyjne nadawane dla kierowców, Internet, serwisy dla kierowców nadawane w radiu, oraz mapę drogową. W prasie mimo tego, że nie jest często przez nich czytana, znajdują przydatne im informacje w postaci artykułów najczęściej poświęconych motoryzacji. Stacje i programy telewizyjne przyciągają swoją pomysłowością i nowatorstwem. Aktualnie modne są programy poświęcone pracy Policji drogowej oraz bezpieczeństwu na drodze. Badani dostrzegali szczególne walory Internetu. To medium służy im jako źródło informacji o warunkach atmosferycznych na drodze, o aktualnych aktach prawnych, o utrudnieniach w ruchu. Dzięki swojemu multimedialnemu przekazowi Internet sprawdza się jako rodzaj interaktywnej mapy drogowej. Serwisy informacyjne dla kierowców nadawane w radio doskonale spełniają swoją funkcję. Aż 75% badanych kierowców zadeklarowało, że ich słucha. Konfrontacja prasy z Internetem wyraźnie wychodzi na korzyść Internetu. To świadczy o akceptacji przez kierowców nowej ery elektroniki i danych cyfrowych. Niezależnie od tego respondenci ufają informacjom uzyskanym bezpośrednio od policjanta. Świadczy to o dobrym przeszkoleniu prawnym funkcjonariuszy policji. Badani kierowcy wskazali również źródła, z których korzystają w znikomym stopniu. Są to tradycyjne źródła informacji takie, jak: książki, czasopisma, ulotki. Uważam, że ma to bezpośredni związek z rozwojem mediów i nowoczesnych technik przekazu informacji. Telewizja, czy Internet dostarczają nam informacji przekazem wielokanałowym, multimedialnym. Przez to źródła te są bardziej atrakcyjne.
Jako najważniejsze cechy informacji, kierowcy wskazali w większości na prawdziwość, stawiając aktualność i kompletność na dalszej pozycji. Największą prawdziwość według respondentów mają informacje uzyskane z radia, Internetu i książek; najmniejszą broszurki, ulotki oraz informacje uzyskane od innych osób. Potwierdzają to odpowiedzi kierowców na temat potwierdzenia informacji zasłyszanej od innych uczestników ruchu drogowego. Za najpewniejsze źródła w tym wypadku uznano Kodeks Drogowy, Internet oraz telewizję.
Badając dostępność źródeł informacyjnych potwierdziły się moje przypuszczenia. Źródła informacyjne w wysokim stopniu są dostępne kierowcom. Z analizy uzyskanych danych wynika, że wraz ze wzrostem wielkości aglomeracji, w której mieszka kierowca wzrasta dostępność do źródeł informacji. Badani kierowcy mieszkający w dużych aglomeracjach mają koło siebie księgarnie, sklepy, kafejki internetowe, telewizję kablową, duży wybór stacji radiowych. W małych aglomeracjach występuję niedobór tych źródeł.
Niestety nie potwierdził się związek pomiędzy frustracją a stażem kierowcy. Przeprowadzone badania nie wskazują na tę zależność. Również badając sam stan frustracji okazało się, że jest wśród kierowców niski, moje założenia były odwrotne. Podobnie sytuacja się ma w przypadku założonego związku między pokonywanym rocznie dystansem a korzystaniem z serwisów informacyjnych w radio. Natomiast potwierdziła się zależność pomiędzy wiekiem kierowcy, a dostępem do Internetu. Jak zakładałem, młodsi kierowcy znacznie częściej sięgają po to źródła informacji, gdyż potrafią się nim sprawnie posługiwać. Dobrym posunięciem byłoby przygotowanie kursów obsługi Internetu dla starszych kierowców.
Uzyskując odpowiedzi na pytanie dotyczące podniesienia stanu zaspokojenia potrzeb informacyjnych kierowców, respondenci w większości nie mieli pomysłów, uważając, że są oni w wysokim stopniu informacyjnie zaspokojeni. Z nielicznych pomysłów trzeba wymienić: wyposażenie wszystkich pojazdów w Internet, GPS, CB- radio oraz zwiększenie ilości programów telewizyjnych dla kierowców.
Podsumowując rozdział badawczy warto przypomnieć, że celem moich badań było zbadanie stanu zaspokojenia potrzeb informacyjnych kierowców, oraz określenie jakimi sposobami są one zaspokajane. Badania te zrealizowałem dzięki metodzie sondażu diagnostycznego, a narzędziem za pomocą którego zbierałem dane był kwestionariusz wywiadu. Oczywiście nie byłem w stanie zbadać całej populacji kierowców i moje badania zawęziłem do małej grupy kierowców, którymi byli kierowcy Krakowskiej Straży Miejskiej Oddziału V Podgórze – Wola Duchacka. Dlatego ważne jest zastrzeżenie, że wszystkich otrzymanych wyników nie można uogólniać na całą populację kierowców. Z przeprowadzonych badań wynikło, że najlepszymi sposobami zaspokajania potrzeb informacyjnych kierowców są informacje zawarte w codziennej prasie, stacjach i programach telewizyjnych nadawanych dla kierowców, Internecie, serwisach dla kierowców nadawanych w radiu, mapach drogowych, oraz informacje uzyskane bezpośrednio od policjanta. Na podstawie badań wyraźnie widać, że stan zaspokojenia tych potrzeb jest wysoki.
Świadczy o tym deklarowana przez respondentów duża dostępność źródeł informacyjnych.
Podsumowanie
Celem mojej pracy było znalezienie odpowiedzi na pytanie jaki jest stan zaspokojenia potrzeb informacyjnych kierowców oraz jakimi sposobami są one zaspokajane. Hipotetycznie przyjąłem wysoki stan zaspokojenia tych potrzeb informacyjnych. Przemawiały za tym wyniki moich obserwacji i różnorodność istniejących źródeł informacji. Pracę oparłem na źródłach i opracowaniach polskich i zagranicznych.
Dla tak pojętego problemu głównego pracy, sformułowałem i omówiłem szereg zagadnień. Dotyczyły one rozwinięcia definicji pojęć zawartych w temacie pracy, co miało na celu lepsze zrozumienie jej istoty. Między innymi zwróciłem uwagę na niejednoznaczność terminu p o t r z e b a, który według Słownika języka polskiego oznacza tyle co: motyw, popęd, instynkt, pragnienie. Przedstawiłem również nazwiska badaczy, którzy zajmowali się złożonością problemu potrzeb ludzkich (Murray, Maslow, Obuchowski). Omówienia również wymagał termin i n f o r m a c j a. Jest ona (według Słownika wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych) wiadomością, wieścią, powiadomieniem. Według Wojciecha Piróga informacja jest czynnikiem zmniejszającym stan naszej niewiedzy. W celu zrozumienia badanej grupy respondentów, objaśniłem kim jest kierowca, przypominając definicję zaczerpniętą z ustawy Prawo o ruchu drogowym. W drugiej części rozdziału poświęconego zjawisku informacji, omówiłem proces komunikowania, ze zwróceniem uwagi na bariery komunikacyjne, które ten proces zniekształcają. Są to między innymi różnice kulturowe, utrudnienia percepcyjne, stereotypy. Przedstawiłem również podstawowy model komunikowania Harolda Lasswella, na przykładzie którego objaśniłem mechanizm „sprzężenia zwrotnego”. Ważnym punktem tego rozdziału było określenie form komunikacji oraz omówienie ich cech.
W dalszej części pracy omówiłem potrzeby informacyjne, które towarzyszą kierowcom. Przybliżyłem ich historię dzieląc ja na trzy okresy. Na ich podstawie wskazałem na przemiany, które miały miejsce od początku XIX wieku. Zwróciłem uwagę między innymi na aktualne zwiększenie dostępności i różnorodności źródeł informacyjnych dla kierowców, stagnację informacyjną w okresie wojennym oraz kształtowanie się przepisów ruchu drogowego na ziemiach polskich. Na podstawie literatury przedmiotu pokazałem specyfikę właściwego doboru informacji przez kierowców. Omówiłem także najważniejsze sytuacje problemowe, które spotykają kierowców, jak wypadek, awarię pojazdu, niejasne oznakowanie drogi, brak informacji o zmianie przepisów, oraz zmienne warunki atmosferyczne. Nie ominąłem przy tym skutków i konsekwencji ich niezaspokojenia, które czasami powodują choroby lub frustracje.
Trzeci rozdział poświęciłem omówieniu źródeł informacji. Z uwagi na ich bardzo dużą ilość wybrałem te najważniejsze, dzieląc je na: medialne, tradycyjne, znaki drogowe oraz źródła prawne. Każde ze źródeł omówiłem z osobna. Wskazałem na rozkwit źródeł medialnych a w szczególności radia, telewizji i Internetu. Opis tych źródeł był warunkiem koniecznym, gdyż z tych źródeł informacyjnych kierowcy najczęściej czerpią potrzebne im informacje. Dokonałem też porównania cech książki drukowanej z książką elektroniczną (e-book), wskazując na większe walory książki elektronicznej.
Czwarty rozdział pracy poświęcony był w całości badaniom własnym. Na podstawie wywiadu kwestionariuszowego przeprowadzonego z grupą kierowców zweryfikowałem hipotezę badawczą, którą sobie na początku pracy postawiłem. Na podstawie uzyskanych wyników badań własnych stwierdzam, że dostępnie kierowcom źródła informacyjne w pełni zaspokajają ich potrzeby związane z niedoborem informacji. Dużą rolę w zaspokajaniu potrzeb informacyjnych kierowców mają takie źródła jak: radio, telewizja, Internet. Natomiast kierowcy niechętnie korzystają z książek i ulotek reklamowych co wyraźnie widać na podstawie otrzymanych wyników badań. Daje to możliwość wysuwania dodatkowych wniosków, że nowoczesne (medialne, interaktywne) źródła informacyjne doskonale sprawdzają się jako wiarygodne oraz dostępne źródła informacji dla kierowców.
W dotychczasowych opracowaniach zbyt mało uwagi poświęcono badanej przeze mnie problematyce chociaż problematyka dotycząca przepływu informacji w środowisku kierowców oraz badania stanu jej zaspokojenia jest bardzo aktualna. Mam nadzieje, że czyni to moją pracę bardziej atrakcyjną.
Jeśli nie radzisz sobie z pisaniem swojej pracy i potrzebujesz pomocy w napisaniu pracy z dziennikarstwa to polecamy stronę pisanie prac - profesjonalna pomoc w granicach prawa.