Drugim, obok bloku KMÜ, faworytem była Partia Reform (Reformierakond), zajmująca na estońskiej scenie politycznej miejsce prawicy liberalnej, między prawicą narodową niepodległościową a postkomunistyczno-frontowym centrum.
9 marca 1990 r. grupa partyjnych reformistów z pisarzem Paulem-Erikiem Rummo na czele utworzy³a Estońsk¹ Partiź Liberalno-Demokratyczn¹ (ELDP). Ugrupowanie to, podobnie jak inni postkomuniœci z Mõõdukad, ewoluowa³o od początku w kierunku centroprawicy, i w pierwszych wolnych wyborach w 1992 r. wystąpiła wspólnie z antykomunistyczną prawicą w bloku „Isamaa”. Liberałowie wprowadzili 6 posłów, zaś cała Isamaa zwyciężyła, zdobywając 22% głosów (29 miejsc w Riigikogu). ELDP znalaz³a siź w koalicyjnym rz¹dzie Marta Laara (Isamaa-ERSP-Mõõdukad). Nie wesz³a jednak w sk³ad, tworzonej na bazie wyborczej koalicji, Narodowej Partii Koalicyjnej „Ojczyzna” (Isamaa).
Od początku ministrem kultury był Rummo, w styczniu 1994 r. resort finansów objął Heiki Kranich, a w dniach 24 maja – 26 czerwca 1994 r. funkcję ministra obrony pełnił Raul Opik. Obecność w rządzie upływała pod znakiem konfliktu z partią ludową Ivara Raiga (polityka rolna!). Postępująca dekompozycja obozu rządzącego spowodowała wystąpienie liberałów z rządu (choć na stanowisku ministra finansów Kranicha zastąpił inny członek ELDP – Andres Lipstok), przy czym zostali oni w koalicji parlamentarnej. Rummo lojalność wobec gabinetu Laara zachował nawet w chwili jego upadku – głosował przeciw wotum nieufności.
W rządzie Andresa Taranda (opierającego się na odtworzonej koalicji centroprawicy) ELDP dostała dwa ministerstwa. Niedługo później partia Rummo połączyła się z grupą postkomunistycznych liberałów Siima Kallasa i parlamentarnym Klubem Wolnych Demokratów (Vabad Demokraadid) Ignara Fjuka, dając początek liberalnej Partii Reform (18 listopada 1994). Przewodniczącym wybrano Kallasa, a jego zastępcami Rummo i Valve Kirsipuu.
Program
Reformierakond od początku swojego istnienia była najbardziej prorynkowo nastawionym ugrupowaniem na estońskiej scenie politycznej. Swoimi korzeniami, programem i osobą lidera przypomina nieco polską Unię Wolności, choć zajmuje bardziej antykomunistyczne stanowisko. Mimo, że są postkomunistami, odcinają się od piewców sowieckiej przeszłości i zwalczają bardziej lewicowe partie postkomunistyczne. Członkowie Partii Reform to przede wszystkim dawna partyjna inteligencja z domieszką dawnych opozycjonistów.
Zdaniem członków Reformierakond prawica narodowa ma zbyt etatystyczne poglądy na gospodarkę, sama jest zaś zwolennikiem skrajnego liberalizmu ekonomicznego i monetaryzmu. Partiom nomenklaturowym i Keskerakond zarzucała nie tyle komunistyczne pochodzenie, co tendencje do ochrony sektora państwowego i protekcjonizmu, zwłaszcza wobec rolnictwa.
W swoim programie Partia Reform podkreślała, iż „niezbędnym jest kreować sytuację, w której interwencja państwa w gospodarkę będzie ograniczona do minimum”, zaś „zagwarantowanie stabilności estońskiej korony jest jednym z priorytetów gospodarczych polityki Reformierakond. A jednym z warunków stabilności korony jest zrównoważony budżet państwa”. Partia Kallasa faworyzowała oczywiście prywatną formę własności i była gorącym zwolennikiem prywatyzacji i reprywatyzacji jak największej części majątku narodowego.
Liberałowie krytykowali nacjonalizm estoński, a z drugiej strony rosyjski separatyzm. Podważali sens istnienia partii opartych o kryterium etniczne. Zgadzali się na, co najwyżej, kulturalną autonomię mniejszości.
Program liberalnych postkomunistów miał zdecydowanie proeuropejski charakter. „Partia Reform uważa, że polityka zagraniczna Estonii powinna zabezpieczać narodową niepodległość i kontynuować integrację z Europą (…). Unia Europejska i NATO są najważniejszymi organizacjami, które mogą zagwarantować bezpieczeństwo Estonii w razie zagrożenia”. Etapem zaś na drodze do tego celu musi być regionalna integracja w basenie Morza Bałtyckiego. „Reformiści” nie kryli swojej niechęci do Rosji, zarówno z powodów politycznych i ekonomicznych, jak i światopoglądowych.
Jeśli szukasz osoby, która zajmie się Twoją pracą z politologii, która pomoże Ci w jej pisaniu to polecamy pisanie prac z politologii - fachowa pomoc specjalistów..